NOWOŚCI DYSTRYBUCYJNE GUSSTAFF RECORDS
GRUDZIEŃ 2007/STYCZEŃ 2008 ...................
tu możesz zamawiać: info@gusstaff.com

RYKARDA PARASOL "Our Hearts First Meet"
CD Glitterhouse (GRCD 678) EAN: 4030433767825

Rykarda Parasol to nie pseudonim ani nazwa zespołu, tak naprawdę nazywa się amerykańska wokalistka, córka szwedzkiej emigrantki i polskiego Żyda ocalałego z Holocaustu (jej imię pochodzi od imienia jej ojca - Ryszarda).
Ta kobieta może zmienić Twoje życie. W czasach, kiedy kobiety muszą śpiewać jak anioły a mężczyźni jak kobiety, taki głos, porównywany z Nico czy PJ Harvery musi przykuwać uwagę. Muzykę Pani Parasol skojarzymy zapewne z Nickiem Cave'em, Black Heart Procession czy nawet Johnnym Cashem, jej folkowy, ale mroczny songwriting (nazywany "folk-noir") przyprawia o gęsią skórkę, śpiewa o rzeczach, o których inni wolą zapomnieć...
Rykarda pochodzi z San Francisco, studiowała śpiew operowy, jednak w 2003 roku założyła własny zespół, z którym nagrała pierwszą EPkę "Here She Comes". "Our Hearts First Meet" to pierwszy pełnowymiarowy album, wydany przed rokiem w USA, teraz przedstawiany Europie przez specjalizujący się w takich brzmieniach niemiecki label Glitterhouse.
W nagraniach pomagali min. Colleen Browne (Pale Saints) i Rich Douthit (The Drift) oraz Jeffrey Luck Lucas, produkcją zajęli się Mark Pistel, Matt Ward i Eric Drew Feldman (Captain Beefheart, PJ Harvey, Polyphonic Spree etc.).
Parasol i jej zespół zagrali do tej pory wiele koncertów, dzieląc scenę z takimi muzykami jak min. Frank Black Jason Collett, Jolie Holland, the Trail of Dead, Munly and the Lee Lewis Harlots, Slim Cessna's Auto Club, 50Foot Wave (Kirsten Hirsh), Chuck Prophet, Jonette Napolitano (Concrete Blonde) i Colin Hay.
W 2008 roku Rykarda Parasol przyjedzie do Europy na trasę koncertową, niewykluczone, że zajrzy także do Polski.

Tracklista:
1   Good Sick   00:41
2   Hannah Leah    04:00 - http://www.rykardaparasol.com/audio/hannahleah.mp3
3   Night On Red River    05:38
4   Lullaby For Blacktail    02:55
5   Wedding Time    04:45
6   Candy Gold    03:39
7   Arrival,A Rival    05:08
8   Good Fall    01:35
9   How Does A Woman Fall?    04:23
10  En route    03:46
11  Lonesome Place    03:43
12  Texas Midnight Radio    03:58
13  Wedding    04:15
14  Good Sick 2    00:46
15  Janis,Don't Go Back    03:11
 
www.rykardaparasol.com * www.myspace.com/rykardaparasol

Kilka entuzjastycznych głosów ze świata:
  “Rykarda Parasol and her band appear totally comfortable with their love of darkness. Their songs will be about death, their instrumentation will be compare favorably to Nick Cave and the Bad Seeds, and their vocalist will be compared against a wide range of influences, including Nico, Lauren Bacall, and PJ Harvey.” – the San Francisco Weekly

“A genuine musical force in her own right. Parasol weaves gothic, bluesy tales of desire and strength, compassion and solitude. She's just what I need.” – The San Francisco Bay Guardian

“In the lazy, hazy tradition of fellow salvation shucksters Nick Cave and Siouxie Sioux. Delivering a smoky, gintinged salve to soothe the souls of the wicked.”
– Austin Chronicle, “SXSW Picks”

“If Nick Cave had a uterus and was impregnated by Johnny Cash, Rykarda Parasol would be their talented daughter with the low voice.” - Crawdaddy.com

Singapore Sling "The Curse The Life The Blood"
CD 8mmMusik 8MM002CD  

Przyzwyczailiśmy się, że artyści z Islandii to ponure smutasy, grające powolne, ciche, delikatne dźwięki (Sigur Ros, Mum, Johann Johannsson...) i tylko Björk czasami temu stereotypowi przeczyła. Tymczasem na tej niemal bezludnej wyspie zdarzają się także naładowani dynamitem rockmeni, czerpiący zarówno z post-punka i nowej fali lat 80-tych, nowojorskiego noise'u jak i mrocznego bluesa. Fakt, że muzycy musieli dużo słuchać Jesus And  Mary Chain, My Bloody Valentine, Sonic Youth, Suicide czy Birthday Party pozostaje bezsporny już po przesłuchaniu jednego utworu, gdzie wszystkie te wpływy mieszają się, owiane jednak mroźnym islandzkim powietrzem.
Mroczne, psychodeliczne i ciężkie jak walec drogowy brzmienie tworzą polifonicznymi ścianami gitar.
Zespół powstał w 2003 roku a swoje pierwsze trzy płyty wydał tylko w Islandii i USA, gdzie grał na trasie min. jako support Brian Jonestown Massacre i Raveonettes.
Dopiero teraz, dzięki berlińskiemu labelowi 8MM Musik możemy w Europie poznać Singapore Sling na płycie, będącej wyborem w rodzaju "Best Of" z 3 płyt, które nigdy nie ukazały się w Europie. W 2007 roku zespół zagrał pierwszą trasę w Europie Zachodniej, czego owocem jest współpraca z 8MM Musik. 

http://www.myspace.com/singaporesling

Tracklista:
1 Overdriver  3:50  
2 Life Is Killing My Rock 'N' Roll  3:32  
3 Summer Garden  3:00  
4 Song For The Dead  4:12  
5 Heart Of Chrome  3:12  
6 Nuthin' Ain't Bad  3:41  
7 Curse, Curse, Curse  3:11  
8 Long Past Crazy  4:13  
9 Suger  4:13  
10 Guiding Light  6:12

Press:
"If Iceland has among its many (musical) voices a rock voice, its the one of Singapore Sling.. a sound dear to My Bloody Valentine, Sonic Youth and all those bands that approach music with bad intentions and a sideways grin."
–Carlo Zambotti, SLURP MAGAZINE, Milan, May 2007

"A refreshing, blurring line between genius and insanity, Singapore Sling walk it with nary a doubt, their rock'n'roll swagger unmistakable as they command attention - and get it. I'll give this an A-."
- Alex Steininger, IN MUSIC WE TRUST, Issue #72 September, 2006

"The perfect soundtrack to a late-night downtown cruise."  Kevin Hainey, EYE WEEKLY 14.10.04

"..that Icelandic sextet Singapore Sling hails from such polar terrain might explain the outrageously sinister soundscapes... Like My Bloody Valentine filtered through Calla, the songs swirl in an incessant buzz of feedback"
-Shelby Hast, MESH MAGAZINE, December, 2004

"Through and through, this album is moving, engaging, consuming and amazing rock'n'roll." -Jenny Tatone, NEUMU, 2003

"Top 20 Records of 2003.. These dudes are loud, like feedback, and sing about drugs, death, or both.." -BUDDYHEAD

"This music is best enjoyed in the bleak-eyed splendor of an amphetamine buffet.. or perhaps a knife fight"  -Cameron Gordon, LEGENDS MAGAZINE, June 2005

ET Tumason "ET Tumason Live At 8MM"
CD 8MM Musik Catnr: 8MM003CD

ET Tumason pochodzi z ... Islandii i gra ...bluesa, to mało powiedziane: gra najdzikszego delta-bluesa, jakiego można zagrać tylko na akustycznej gitarze i samemu zaśpiewać. ET Tumason zaczął grac na gitarze w wieku 5 lat, a gdy w wieku 13 lat znalazł gdzieś na śmietniku stare nagrania Roberta Johnsona i Freda McDowella blues stał się jego życiem...
W wieku lat 18 musiał opuścić swe miasto Reykjavik z powodów, których nie chce ujawnić teraz, ale pewnego dnia pewnie o tym zaśpiewa. Wyjechał tylko ze swoją gitarą i parą skarpetek na zmianę i przybył do Berlina, gdzie trafił do małego labelu 8mm Musik, stworzonego przez ludzi ze słynnego klubu 8MM przy Schönhauser Allee. Pijąc przy barze zostawił im swoją płytę demo i zniknął. Ludzie z 8MM tak zachwycili się jego surowym bluesem, że zacząli go szukać w całym mieście, by w końcu trafić na niego w  najpodlejszej najpodlejszej berlińskiej dzielnicy "czerwonych latarni". Zaproponowali mu tyle piwa ile jest w stanie wypić w ciągu 14 dni i dali możliwość grania koncertów w 8MM (co zdarzało się tam nadzwyczaj rzadko). Dzikie i nieprzewidywalne koncerty ET Tumasona zyskały sławę w całym mieście, dzięki której zagrał potem w niezliczonych innych klubach Berlina. Pomimo to (nikt nie wie dlaczego) wyjechał w końcu do Kopenhagi. Czegokolwiek jednak wciąż szuka, miejmy nadzieję, że dla dobra jego muzyki, nie znajdzie tego nigdy...
W lecie 2007 roku nakładem labelu 8MM Musik ukazała się minimalistycznie wydana płyta, będąca zapisem jednego z koncertów w 8MM z dwoma utworami z jego demo na dokładkę.
Wśród wykonywanych utworów znajdziemy min. niesamowity cover Roberta Johnsona "Dust My Broom"

Tracklista:
1 Music  4:46
2 The Walk  4:08
3 Five Million People  2:57
4 Opinions Always  2:16
5 Improvisation #1  2:02
6 Dust My Broom  2:30
7 Train Song  4:02
8 John The Revelator  1:30
9 Quit Bothering  4:25
10 Improvisation #2  2:38

http://www.myspace.com/ettumason

Dirtmusic "Dirtmusic"
Glitterhouse Records GRCD 673, EAN: 4030433767627

Kolaboracja Chrisa Eckmana (The Walkabouts, Chris & Carla), Hugo Race'a (True Spirit) i Chrisa Brokawa (Come, Codeine, Steve Wynn): wizjonerzy brzmienia. Supergrupa autentycznie złowieszczej nostalgii i niepokoju.
Trzech songwriterów najwyższej próby. Trzy różne tła, trzy głosy, które odkrywają wspólny język ponad tradycyjnymi granicami. Sześć strun, kilka klawiszy, perkusja, "field recordings", butelki i wyczucie korzeni. Czysty songwriting, z jednej strony opowiadający historie, z drugiej zaś metafizyczny i niemal filozoficzny. Rozjaśniony elektroniką. Piosenki, które w jak w skale rzeźbią sny i wspomnienia.
Materiał został skomponowany najpierw jako utwory koncertowe, by móc grać go na trasach, by tam jeszcze bardziej dojrzewał. A potem, by te doświadczenia z tras zapisać w studiu i przeobrazić je w płytę: a road movie in evolution...
Tu dzieje się o wiele więcej, niż zazwyczaj przy projektach tego rodzaju. Dirt Music jest wielowarstwowe pod każdym względem. Kompozycje różnią się bardzo, a instrumentarium nie postawiono żadnych granic. Brzmienie: różnorodne ale spójne. Nic dziwnego więc, że Dirt Music jako dotąd jedyny transkontynentalny zespół został zaproszony na odbywający się w okolicach Timbuktu festiwal muzyki afrykańskiej 8. Festival au Désert.

CHRIS ECKMAN jest liderem amerykańskiej grupy The Walkabouts, lecz także udziela się w niezliczonych projektach jako muzyk i producent: CHRIS & CARLA, the STRANGE, HOST, MIDNIGHT CHOIR, TOSCA, WILLARD GRANT CONSPIRACY, był także producentem płyty Lipnickiej i Portera (!).

HUGO RACE jest założycielem formacji TRUE SPIRIT. Ten pochodzacy z Australii muzyk i wokalista mieszka na przemian w Australii, Berlinie i na Sycylii, oprócz pracy ze swym głównym zespołem (z którym już 3 razy był na trasie w Polsce) grał także z Nickiem Cave'em w BAD SEEDS, tworzy z Martą Collicą duet SEPIATONE, a oprócz tego współpracował w projektach i zespołach ROGALL'S ELECTRIC CIRCUS, TRANSFARGO, SONGS WITH OTHER STRANGERS, THE MEROLA MATRIX.

CHRIS BROKAW, wcześniej muzyk COME i CODEINE, współpracował także z EVANEM DANDO, THE WILLARD GRANT CONSPIRACY, THALIA ZEDEK, STEVE WYNN i KARATE.

Nawet jeśli to zdanie brzmi sloganowo, to Dirt Music jest więcej niż tylko sumą swych trzech części. Jak to powiedział sam Chris Eckman: "With a name like `Dirt Music´ you better be damn good!"

SEACHANGE "DISBAND IN BONN 2007"
Glitterhouse Records GRCD673

01 Anti-Story // 02 No Backward Glances // 03 Youth And Art // 04 Shooting Arrows // 05 Half A Love* // 06 News From Nowhere // 07 Glitterball // 08 Fog // 09 Midsummer Fires // 10 The Key // 11 Personal Assistant* // 12 Christmas Letters // 13 Forty Nights // 14 Superfuck // 15 Seven Miles From Intrex // 16 Punch And Judy
(*=previously unreleased)

Po ośmiu latach jeden z najciekawszych gitarowych zespołów z Wielkiej Brytanii stanął po raz ostatni na scenie. Sześciu przyjaciół z Nottingham koncertem w Bonn postanowli zakończyć działalność pod szyldem Seachange. Jednak koncert zagrali pełni energii, aż tryskają witalnością i wielką radością grania. Prezentują przegląd przez swoją całą historię i dwa dotąd niepublikowane utwory. Nie jest to typowy koncert pożegnalny, bo czuć w nim chęć kontynuacji, chęć grania i pełną koncentrację muzyków.
Tak jak się można domyśleć, część z muzyków zamierza kontynuować wspólne granie pod nową nazwą. 
Seachange była pierwszą od wielu lat angielską grupą w wtwórni Matador. Zdobyli sobie wierną grupę fanów, grali min. razem z Mission Of Burma, Pretty Girls Make Graves i Guided By Voices. Ostatnia płyta "On Fire, With Love" wydana w Europie przez Glitterhouse zdobyła rewelacyjne recenzje nie tylko w Niemczech, choć w Wlk. Brytanii, gdzie płytę wydali we własnej wytwórni "A Is For Artist", pozostała niezauważona a nawet zignorowana. Dlatego Seachange więcej koncertów ostatnio grali po tej stronie kanału.

Jak doszło do tego końca? James Vyner (bas) przeprowadza się z zawodowych względów do Londynu, Adam Cormack (gitara) opuszcza Seachange z powodów rodzinnych  i w ten sposób zespół traci połowę pierwszego składu (skrzypaczka Jo Woodnut odeszła po debiutanckim albumie "Lay Of The Land". Reszta składu, czyli Dan Eastop (wokal), Simon Aldcroft (perkusja) i Dave Gray (gitara) oraz Neil Wells, który dołączył dopiero przy nagrywaniu płyty "On Fire, With Love", pracują nad nowym, jeszcze nie nazwanym projektem.
Tymczasem posłuchajmy ostatniego koncertu tego niezwyklego zespołu.

"If you want me, don't be late / I'm not leaving, but I won't stay" (Midsummer Fires)

TOSHINORI KONDO "Silent Melodies"
CD Stilll/Off / Ocd004 EAN: 5413356301328

TOSHINORI KONDO, uznany japoński trębacz, nagrywał do tej pory z tak różnymi muzykami o wielkich nazwiskach jak: BILL LASWELL, JOHN ZORN, DEREK BAILEY, HERBIE HANCOCK, PETER BROTZMANN, DJ-KRUSH, Hotei TAIZO czy EISHIBA, by wymienić tylko kilku najważniejszych.
W 1984 roku założył w Japonii tzw. IMA (International Music Activities) i ruszył z nim na światową trasę. Brzmienie tego zespołu zawierało wszystkie rodzaje muzycznych elementów od rock'n'rolla przez jazz aż do DJ-ingu, na całym świecie wywołało spore zainteresowanie.
W 1993 roku Kondo rozwiązał zespół i przeniósł się do Amsterdamu.
Kontynuował i wyostrzał swój własny styl, stworzył nowy projekt "Blow The Earth", grając na elektrycznej trąbce w otoczeniu natury. W 2001 roku Toshinori Kondo został zaproszony przez Dalaj Lamę do wyprodukowania części międzynarodowego pokojowego festiwalu nazwanego "The World Festival of Sacred Music" w Hiroszimie. W 2003 roku otrzymał nagrodę Kikaku-sho (najlepszy projekt) 45. Japońskiego Konkursu muzycznego a w 2005 roku zainicjował "PIKADON Project" na 60. rocznicę zrzucenia bomby atomowej na Hiroszimę i Nagasaki. Od 2006 roku mieszka na zmianę w Amsterdamie i Tokio. Zawsze był entuzjastą współpracy z najróżniejszymi muzykami, tymczasem teraz nagrał płytę, na której po raz pierwszy gra tylko on sam na swej elektrycznej trąbce. Jak sam tytuuł mówi, Kondo gra tu spokojnie, cicho i nastrojowo, ale daleko mu do kiczowatego smooth-jazzu czy pop-jazzu.

Tracklista:
1. Clear Water
2. Gone Dream-1
3. Gone Dream-2
4. Resonant Space
5. Mountain Shadow
6. Song for the Small Planet
7. Sky Cry
8. Moon Cloud
9. Wind Temptation
10. Stars Night
11. Melting Stone
12. First Light,

Myspace:
www.myspace.com/toshinorikondo

OFF to sublabel wytwórni Still założony w styczniu 2007 przez Alaina Lefebvre i Bruno Jacqmaina. Off zajmuje się modern jazzem, muzyką współczesną, avant-rockiem, muzyką eksperymentalną i kobiecym wokalem. Pierwsze wydawnictwa Off to: BLAINE REININGER, DON SHTONE, PIERRE VERVLOESEM, P.V.T.V., TOSHINORI KONDO...

BLAINE L. REININGER (TUXEDOMOON) - GLOSSOLALIA  
CD Off (OFF001)

Blaine L. Reininger jest amerykańskim kompozytorem i wykonawcą, urodzonym w 1953 roku ws Pueblo, Colorado. Grał na skrzypcach od 9 roku życia, na gitarze od 11., a potem studiował teorię muzyki i kompozycję. Przeniósł się do San Francisco, gdzie wraz z kolegą ze studiów Stevenem Brownem założył w 1977 roku kultową amerykańską grupę Tuxedomoon, by w 1981  przenieść się wraz zespołem do Europy. W ciągu następnych 26 lat współpracował z wieloma muzykami a grupa Tuxedomoon stała się jednym z najważniejszych przedstawicieli muzyki niezależnej lat 80-tych.
Glossolalia to pierwszy solowy album Reiningera od 1999 roku. Zamknij oczy i podróżuj przez stare czarno-białe filmy włoskie i greckie z lat 60-tych, albo przez ocean i poczuj kolory i gorąco Meksyku. Glossololia jest mieszanką tych wszystkich miejsc i ludzi, których Blaine spotkał w ciągu ostatnich 10 lat. Magia dla uszu, pełna poezji i walki muzyczna podróż.

Tracklista:
1. Throatsinging
2. Glossolalia
3. No Need To Move The Camera
4. Lemonaki
5. Ici Salvador Dali
6. Hank And Audrey
7. Lunar Rose Oubilette
8. Cowboy Elektra
9. Drippy
10. Dance In Your Blood
11. Ich Will Musik
12. Look Like A Rube

EFTERKLANG "Parades"
CD/2LP Leaf

Termin "muzyka bez granic" wydaje się być wytartym sloganem, jednak w przypadku Efterklang nabiera on całkiem nowego znaczenia. Słuchacze, którzy lubią ustawiać sobie płyty na półce według stylów muzycznych, nie dadzą sobie rady z najnowszym albumem Efterklang "Parades".
Ci oryginalni Duńczycy czerpią z najróżniejszych źródeł, a efektem jest płyt, która łączy zarówno współczesną muzykę poważną, pop, jazz, post-rock i elektroniczny ambient.
Efterklang używa zarówno kościelnych organów, dęciaków, harfy, instrumentów smyczkowych oraz chórów i elektroniki. Brak za to rockowej gitary i wyraźnie wiodącej sekcji rytmicznej.
Czy muzyką można pokazywać obrazy? W przypadku Efterklang jest to wręcz oczywiste. Melancholia i dynamika w jednym, wzniosłość i prostota, skojarzenia i oderwanie od rzeczywistości.
Mads, Casper, Thomas, Rasmus i Rune są doświadczonymi muzykami, efektownie wstawiają pauzy, w czasie których szepcze tylko jakiś głos, wybrzmiewa fortepian i milkną chóry.
W trwającym osiemnaście miesięcy procesie nagrywania płyty uczestniczyło ponad trzydziestu muzyków, w tym kwartet smyczkowy, kwintet instrumentów dętych, i trzy różne chóry. Ci żywi muzycy zastąpili dominację elektroniki, która panowała jeszcze na poprzednich płytach Efterklang.
Okładka płyty inspirowana jest dziełami holenderskiego grafika M.C.Eschera (1898-1972), w których - często z inspiracji matematycznych- formy przestrzenne były ukazywane w sposób sprzeczny z doświadczeniem wzrokowym.
Efterklang przekształca muzycznie także tą ideę, podstawowe figury ich kompozycji oddziaływują jakby uformowane z pozoru paradoksalnie, z jednej strony naturalnie i organicznie, a z drugie ustawione w estetycznym porządku, dzięki któremu prawa natury jakby zostają zniesione: Co w sztuce jest perspektywą, w muzyce jest harmonią - także to wytwarza u każdego słuchacza nowe sugestie.
Nie wiadomo, jak taka muzyka powstaje: na papierze, w czasie Jam-sessions, przy fortepianie czy też na komputerze - zainscenizowana dramaturgia kompozycji nie mogłaby być jeszcze większa.
"Parades" to z pewnością jedna z najbardziej przełomowych i oryginalnych płyt we współczesnej muzyce, nieklasyfikowalna i niedefiniowalna.

Tracklista:
1 – Polygyne 
2 – Mirador 
3 – Him Poe Poc 
4 – Horseback Tenors 
5 – Mimeo 
6 – Frida Round A Friend 
7 – Maison de Réflexion 
8 – Blowing Lung Like Bubbles 
9 – Caravan 
10 – Illuminant 
11 – Cutting Ice to Snow 

Donna Regina "More"
format: cd 880918060224, cat.no: kalk cd 41

"More" to dziesiąty już album pochodzącej z Kolonii grupy Donna Regina. Małżeństwo Jenssenów wraz ze Steffenem Irlingerem po raz kolejny pokazują, ze swej własnej, rozpoznawalnej stylistyce można "więcej". I można inaczej, choć wciąż od pierwszych taktów rozpoznajemy zespół, nawet zanim jeszcze rozlegnie się zmysłowy i ciepły głos Reginy.
Ciemne, głębokie, niemal dubowe basy (wielu muzyków pyta Gunthera, jak je tworzy), elektronika, gitara oraz wiele innych akustycznych instrumentów tworzą wraz z łagodnym, kojącym śpiewem muzykę, która odrywa nas od pędzącej rzeczywistości, wprowadza w baśniowy świat zwykłych rzeczy i spraw, o których śpiewa Regina.
Trudno powiedzieć, czy fakt, że wszystkie ostatnie płyty Donny Reginy ukazywały sie jesienią, to tylko przypadek, czy zamierzona (zresztą za każdym razem udana) próba ogrzania jesiennych wieczorów i zimowych nocy.
Zespół, doskonale znany już w Polsce, przedstawi album "More" tradycyjnie także na żywo (która to już trasa w naszym kraju?) w styczniu 2008 roku.

Pluramon "The Monstrous Surplus"
FORMAT. CD/LP CAT.NO. KALK CD 42 / KALK LP 49
BARCODE CD  880918064420 BARCODE LP   880918064413

“Graliśmy właśnie w pewnym klubie w Nowym Jorku. Poszedłęm na specer do battery park, padało. Wszystko kręciło się w mojej głowie i rozglądnąłem się za mimi przyjaciółmi, spojrzałem w ich twarze. Powiedziałem: Chcę stworzyć płytę, która będzie opowiadała po prostu historie: The MONSTROUS SURPLUS.”
Tak przypomina sobie człowiek odpowiedzialny za projekt Pluramin, Marcus Schmickler, moment narodzin czwartego albumu Pluramon. Powstał album z trojgiem róznych wokalistów i narratorów. Piosenki nie odwierciedlają po prostu osoby, która je śpiewa czy napisała, idą aż do granic opowiadania historii. Mimo swej nowoczesności album nie boi się zanurzyć w nastrojach i udaje mu się uchwycić rozszczepioną ale jednak kompleksową duszę miejskiego życia. “Can’t disappear” opowiada o tajemnej relacji w trójkącie: “for two it is magic for three it is war...”. “Fresh Aufhebung" to rodzaj pamfletu 'spokenword' o ucieczce w bezpośredniość i subjektywność, “If Time was on my Side” to z kolei melancholijna historia o złej koordynacji czasowej w miłości.

Kto zna poprzednie albumy Pluramon, rozpozna marzycielski i atmosferyczny styl oraz popowe piosenki, które brmią raz luźno melancholijnie, raz jak tło a czasem znowu dramatycznie i intensywnie.
Nie trzeba nawet albumu słuchać koniecznie w deszczowy dzień, by stwierdzić, że The Monstrous Surplus jest jak dotąd najgłębszą w uczucuach płytą Pluramon.
"To było wspaniałe, być tak osobistym. Chociaż wszyscy jesteśmy tak różni, to powstał z tego rodzaj rozmowy a nie tylko monolog" mówi Marcus Schmickler.
Na nowym, czwartym albumie występują gościnnie całkiem różne wokalistki: Julia Hummer, która od wydania swego albumu w 2005 roku jest wciąż w drodze z zespołem, Julee Cruise (ulubiona woklaistka Davida Lyncha), która juz na poprzedniej płycie Pluramon zaśpiewała większość piosenek oraz żyjąca w Nowym Jorku pisarka i artystka Jutta Koether, znana także jako założycielka słynnego niemieckiego pisma muzycznego Spex. W końcu także sam Marcus występuje jako wokalista w jednym utworze oraz w wielu innych śpiewając w tle.
 
Marcus Schmickler, który płytę także wyprodukował, realizuje się muzycznie we wszystkich uliczkach muzyki elektronicznej, czy to w bardziej beatowej, improwizowanej czy klasyce.
Produkował ostatnio płyty norweskiego Jagga Jazzist czy szwedzkiego Tape a także kompozycje dla chóru i orkiestry. Pod własnym nazwiskiem wydał właśnie w EditionsMego płytę z eksperymentalną muzyką elektroniczną "Altars Of Science" w dwóch formatach dźwięku: stereo i dolby 5.1. Jego głos znajdziemy także na jednym z utworów na nowej płycie Matmos "The rose has teeth...” Pod nazwą Pluramon stworzyl także ścieżkę dźwiękową do filmu "The Big Sellout".

TRACKLISTA
01. TURN IN
02. BORDER
03. IF TIME WAS ON MY SIDE
04. DROWNING IN YOU
05. SNOW BOW
06. FRESH AUFHEBUNG
07. K-LAND
08. CAN'T DISAPPEAR
09. THE KIDS ARE UNITED
10. FISHING
11. SO?

fragnment recenzji z Dziennika-Kultura TV (Artur Rojek): "Sentymentalna i przyjemna podróż w krainę 'ścian gitar'" (5/6)

COLLEEN "Les ondes silencieuses"
Label:  Leaf   CD / LP, CD EAN:  843190005727
  
Francuska artystka i multiinstrumentalistka na tropach baroku. Brytyjska wytwórnia Leaf po raz kolejny potwierdza swe szerokie zainteresowania i odważne poszukiwania.
Nowy, trzeci album Cecile Schott, znanej jako Colleen, nie zawiera tym razem loopów i obywa się bez obróbki elektronicznej. Akustyczna, do tej pory także częściowo elektroniczna  minimalistyczna muzyka Colleen ma już od 2003 roku wielu fanów na całym świecie.
"Les Ondes Silencieuses" zwraca uwagę słuchaczy na naturalny rezonans wielu instrumentów akustycznych, jak np. altówka da Gamba (poprzednik wiolonczeli), która obok klarnetu i klasycznej gitary stoi w samym centrum tego inspirowanego barokową muzyką albumu.
Muzyka Collen jest uwielbiana nie tylko przez fanów ruchu post-orkiestrowego (jak to nazwał magazyn Mojo, pisząc o Joannie Newsom, Johannie Johannssonie czy właśnie o Colleen), ale także przez zwolenników eksperymentatorów elektronicznych takich jak Christian Fennesz czy Murcof...

Tracklista:
1   This Place In Time    02:33 
2   Le labyrinthe    05:15 
3   Sun Against My Eyes    04:22 
4   Les ondes silencieuses    06:09 
5   Blue Sands    05:16 
6   Echoes And Coral    03:09 
7   Sea Of Tranquillity    05:46 
8   Past The Long Black Land    03:41 
9   Le bateau    07:09 

Stephen O'Malley & Attila Csihar "6°FSKYQUAKE"
CD Editions Mego

Pierwsza płyta z nowej serii Demand w Editions Mego, (chociaż z numerem 003). Wszystkie płyty z tej serii bądą wydawane w limitowanym nakładzie 500 sztuk w specjalnej kartonowej okładce.

Written & Produced by Stephen O’Malley
Lyrics by Attila Csihar
Stephen O'Malley // HP 200CD & Travis Bean / Fender Twin Reverb
Attila Csihar // Vocals
Room recording at TEAM Gallery, NYC 10th, 11th & 12th June 2007
Vocals recorded at Château Csihar, Budapest June 2007
Engineered by Randall Dunn
Art by Banks Violette
Gallery photos by Seldon Hunt, SOMA portrait by Jan Bauer
Design by SOMA
Produced for Banks Violette exhibitions at Barbara Gladstone & TEAM Galleries, NYC 28th June - 17th August 2007.

6°Fskyquake is an audio composition designed in 2001 but explored conjunction with the american sculptor Banks Violette's solo shows in summer 2007. Actually, two shows at two different galleries, Barbara Gladstone & Team, running simultaneously for the duration. The interaction of sound and Violette's work revisited concepts touched in prior collaboration of loss, absence, residual energy of a missed evocative experience.
The composition was captured at a recording session during the installation process in Team gallery, and later transfered to Gladstone as recorded playback in the public. Designed for 3 separate systems consisting of powered 18" subwoofers and PA tops, the composition runs a total of 8 hours and 35 minutes.
This room recording represents a possible stereo interpretation of a portion of that work.
The fifth collaboration between Stephen O'Malley & Banks Violette circulated amongst the main theme of sound as physical presence. Sound pressure in substantial space, relative dimension between concrete & perceptual mass, gravity induced by heightened sonic action and standing sub bass pressure. The contribution of lyrics, text & vocals by Attila Csihar inspired by his journeys inside imperial Tokyo bring emotive & meditative identity to the otherwise purely structural composition. For this we shall be blessed.
The ghost of presence subsists across physical space, the phantom of absence across linear finite, the shadow of mass via memories. What once was.

Gavin Bryars/Philip Jeck/Alter Ego "The Sinking of the Titanic"
CD Touch

This version of Gavin Bryars's seminal piece, The Sinking of the Titanic, was recorded at the 49th International Festival of Contemporary Music at The Venice Biennale on 1st October 2005 at the Teatro Maliban.

Gavin Bryars - Double Bass
Philip Jeck - Turntables
Alter Ego - Strings, Brass, Wind, Percussion, Keyboard, Tape Recorder and sound design

Limited Edition of 2000
CD in Special wallet + postcard [postcard image by Andrew Hooker]
Artwork by Jon Wozencroft

1 Track - 72:37
 

Fennesz / Sakamoto "Cendre"
CD Touch

This release features a duet between Christian Fennesz [guitar/laptop] and Ryuichi Sakamoto [piano/laptop] - a continuing collaboration between two highly regarded composers. Their first, 'Sala Santa Cecilia', was a 19 minute overture from their live performance in Rome in November 2004 [Touch # Tone 22, 2005]. Bill Meyer in Magnet (US) wrote: "Cross-generational encounters are never a sure thing, but this one strikes sparks" and Max Scaefer in Cyclic Defrost (USA): "a moment of much beauty, not to mention anticipation for the promised full-length effort to come." Tom Sekowski adds in Gaz-eta (USA): "We can only hope this astonishing collaboration will turn into something more tangible, more permanent.

more reviews on this release may be read at www.touchmusic.org.uk/archives/reviews_fenneszsakamoto

So now we have 'Cendre'... Cendre was recorded between 2004 and 2006 in New York City by Ryuichi Sakamoto and in Vienna by Christian Fennesz. They came together for the mix in New York City in February of that year. Fennesz would send Sakamoto a guitar or electronic track and Sakamoto would compose his piano piece. This process was also reversed - Sakamoto initiating the track with a piano composition and Fennesz responding. Meanwhile they met for live shows, or communicated via digital means to compare notes, swop ideas and develop themes... And the cyclical process continued right up until the final mix.
Ryuichi Sakamoto and Christian Fennesz blend the unstructured and imaginative qualities of improvisation with the satisfying sculpture of composition. Sakamoto's piano, his style reminiscent of Debussy and Satie, perfectly complements Fennesz with his powerful blend of shimmering guitar and passionate electronics.
Together they have combined to create 11 tracks of satisfying and challenging possibilities...

RYUICHI SAKAMOTO
Ryuichi Sakamoto: Award-winning composer and musician Ryuichi Sakamoto has made a career of crossing musical and technological boundaries. Sakamoto has experimented with, and excelled in, many different musical styles, making a name for himself in popular, orchestral and film music. Never one to be satisfied with the status quo, Sakamoto continues to push the envelope of his artistry, marrying genres, styles and technologies for the first time to create new and exciting directions in musical expression. Sakamoto's best-known work is probably the soundtrack of Merry Christmas, Mr. Lawrence, which won him the Anthony Asquith Award for Film Music from the British Academy of Film and Television Arts (BAFTA). His subsequent score for Bernardo Bertolucci's 1987 film The Last Emperor won him an Oscar, a Grammy and a Golden Globe, as well as the Los Angeles Film Critics Association award and a BAFTA nomination for Best Original Score. In 1978, Sakamoto released his first solo album and formed Yellow Magic Orchestra along with Haruomi Hosono and Yukihiro Takahashi. YMO was immediately recognized as an international sensation from Japan. The group's second album sold well over a million copies and led to a world tour, making them, with Kraftwerk, the kings of technopop. Releasing eleven albums over the next five years, YMO developed a following that continues to the present day, and its influence on the rave, techno and ambient movements is widely recognized.
For a full biography and discography, go to www.ryuichi-sakamoto.com

CHRISTIAN FENNESZ
Christian Fennesz uses guitar and computer to create shimmering, swirling electronic sound of enormous range and complex musicality. "Imagine the electric guitar severed from cliché and all of its physical limitations, shaping a bold new musical language." - (City Newspaper, USA). His lush and luminant compositions are anything but sterile computer experiments. They resemble sensitive, telescopic recordings of rainforest insect life or natural atmospheric occurrences, an inherent naturalism permeating each piece. His two latest studio albums, Venice [Touch, 2004] and Endless Summer [reissued on eMego, 2007] have set him apart from legions of glitch musicians working to a minimal, computer-based aesthetic. His next solo album will be released on Touch later in 2007.

Oren Ambarchi "In the Pendulum's Embrace"
CD Touch

Oren Ambarchi continues his otherworldly investigations with "In The Pendulum's Embrace", a dark twin to his landmark 2004 album "Grapes from the Estate" [Touch # TO:61]. Returning again to the hallowed halls of BJB Studios in Sydney, Ambarchi expands the scope and range of his unique musical language, incorporating an even broader pallette of instruments and sensibilities. Despite the use of glass harmonica, strings, bells, piano, percussion and guitars, it's startling that the world created is still unmistakably his own, and that there is such a cohesion of vision throughout the albums's three lengthy pieces. With this record there's an even more tenuous coexistence of fragility and density; sounds as light as air mingling with wall shaking low-end. The converted already know the kind of trance-inducing euphoria of Ambarchi's music. Newcomers will be scouting the back catalogue
BIO
Australian Oren Ambarchi is a sound artist with longstanding interests in transcending conventional instrumental approaches. His work focuses mainly on the exploration of the guitar, “re-routing the instrument into a zone of alien abstraction where it’s no longer easily identifiable as itself. Instead, it’s a laboratory for extended sonic investigation”. (The Wire, UK). Ambarchi's work on harmonics and resonance has led him to define serene spaces of fluid, shifting sound, both fragile and physical. Ambarchi has numerous releases on influential international labels such as Touch, Southern Lord & Tzadik. His solo releases "Suspension" and "Grapes From The Estate" have transcended the guitar into a zone of alien beauty and sonic impossibilities to critical acclaim. In 2003 his live release "Triste" received an 'honourary mention' in Prix Ars Electronica digital musics category. He has performed and recorded with a diverse array of artists such as Sunn 0))), Fennesz, Otomo Yoshihide, John Zorn, Voice Crack, Keith Rowe, Masonna, Phill Niblock, Toshimaru Nakamura, Evan Parker, Keiji Haino and many more.

Ambarchi was the co-organiser of the What Is Music? Festival, Australia’s premier annual showcase of local and international experimental music and has recently co-produced a television series on experimental music called Subsonics.

An interview about his early career can be read here: http://noiseweb.com/angbase/ambarchi.html

Tracklisting:
1. Fever, A Warm Poison
2. Inamorata
3. Trailing Moss in Mystic Glow

BJNilsen "The Short Night"
CD Touch

Using location recordings, weather, birdsong and radio, BJNilsen continues to map and explore uncharted territory.

A follower to 2005's Fade to White [Touch # TO:65], BJNilsen develops his work further, based on field recordings and electronics. This time he adds harsher yet clearer harmonies with musical elements to the compositions, creating a beautifully complex and detailed study. Recorded in 2006-7 with mostly analogue equipment, using up to 50 year-old tapemachines, filters and generators that end up being the soft cushion in these cold location recordings.
Location recordings from Mälaren, Stockholm, Sweden; Coombe Gibbet, Berkshire, England and Landakot, Vatnsleysuströnd, Iceland.
Telefunken M10 and M5, Studer B67, Ferrograph Series 4, Bruel and Kjar Sine-Random Generator and Frequency Analyzers. Also Monowave, Sequential Circuits ProOne, Korg MS20, Esq1, MOTU 828MK2, Ableton Live, Logic Audio 6
Morin khuur on Black Light played by Hildur Ingveldardóttir Gudnadóttir

Tracklisting:
1. Front
2. Finisterre
3. Pole of Inaccessibility
4. Viking, Cromarty...
5. Black Light - utwór w mp3
6. Icing Station
7. Viking North